7 marca 2018

Świstak

Nie każdy musi wiedzieć, że do mnie piszesz i o czym.

W celu szczególnego zabezpieczenia treści wysyłanych do mnie informacji można je szyfrować. Proszę je wysyłać na standardowy adres e-mail: Przemyslaw @ Poksinski.COM. Klucz Publiczny PGP można pobrać tutaj lub wyświetlić w tym miejscu. Odcisk klucza to: 4ECE 3285 833E BD0E 7416 5C6D 9380 9414 B6B3 0118

Czym jest klucz PGP?

Klucz prywatny jest dla Certyfikatu SSL najważniejszym elementem, dlatego zawsze należy dbać o jego bezpieczeństwo.

PGP (Pretty Good Privacy) to narzędzie do szyfrowania i deszyfrowania danych. Aplikacje wykorzystujące z PGP – na przykład GNU Privacy Guard – korzystają najczęściej z otwartego standardu OpenPGP. Szyfrowanie oparte jest o klucz, również publiczny i prywatny, jak w przypadku SSL. Klucz zawsze powiązany z konkretnym użytkownikiem poprzez nazwę oraz adres email.

Treść zaszyfrowana raz kluczem publicznym PGP może być odczytana tylko za pomocą klucza prywatnego przypisanego do konkretnego adresu e-mail.

Dla użytkownika najważniejszą różnicą pomiędzy SSL a PGP jest sposób weryfikacji właściciela klucza – podczas gdy SSL opiera się o zewnętrzne potwierdzenie tożsamości przez odpowiednią organizację, PGP stosuje koncepcję Web of trust, czyli system zdecentralizowany. Klucz PGP możesz wygenerować samodzielnie. Wiele pomocnych informacji na ten temat znajduje się na różnych stronach internetowych. Jedną z nich jest Mailvelope. Można tu pobrać wtyczki do przeglądarek Chrome i Firefox oraz zapoznać się z tym jak to działa.

Świstak Sygnalista zawiadom o nieprawidłowościach

WSKAZÓWKI NA TEMAT BEZPIECZEŃSTWA INFORMACJI I ANONIMOWOŚCI W SIECI

O CZYM POWINIENEŚ PAMIĘTAĆ ZANIM PRZEŚLESZ INFORMACJE I NIE CHCESZ UJAWNIAĆ JEGO ŹRÓDŁA

Usuń metadane z plików. W dokumentach, które tworzysz za pomocą rozmaitych programów komputerowych, jest wiele automatycznie zapisanych informacji m.in. imię i nazwisko autora dokumentu (lub użytkownika komputera), data i godzina utworzenia pliku, a często również współrzędne umożliwiające identyfikację miejsca, w którym powstał. Jeśli ze względów bezpieczeństwa, nie chcesz ujawniać swojej tożsamości  – pamiętaj o usunięciu tych danych przed przesłaniem wiadomości. Informacje jak to zrobić, znajdziesz na wielu stronach w internecie.

Jeśli usunięcie metadanych z plików sprawia Ci trudność – pamiętaj, że możesz udostępnić dokumenty w tak zwanej “twardej” kopii. Możesz dokumenty: skanować, drukować i wysyłać na adres wskazany przez adresata lub przekazać je osobiście. Oczywiście jeśli możesz to zrobić. Pamiętaj – nie kopiuj ich w miejscu, którego dotyczą. Informacje o skanowaniu / drukowaniu pozostają w wewnętrznej pamięci urządzeń i mogą Cię zdemaskować.

Korzystaj z publicznego WiFi w kawiarni lub na dworcu. Możesz też użyć komputera w kafejce internetowej albo publicznej bibliotece. Zabierz laptopa lub pendrive z plikami, które chcesz przesłać, do miejsca, gdzie sieć internetowa jest ogólnodostępna. Najlepiej takiego, którego nie odwiedzasz często. Wszystkie inne urządzenia elektroniczne (również smartwatch’e i krokomierze) zostaw w tym czasie w domu. Za kawę w kawiarni i korzystanie z kafejki internetowej zapłać gotówką. A w żadnym wypadku do tego celu nie używaj karty służbowej!!! 🙂

Jeśli chcesz zostać anonimowy w sieci możesz użyć przeglądarki TOR. Zapewni Ci ona anonimowość, zmieniając adres IP Twojego komputera. Jeśli sieć, z której korzystasz jest monitorowana, administrator zauważy tylko, że używasz TORa, ale nie będzie w stanie sprawdzić, do jakich celów. Przeglądarkę możesz ściągnąć ze strony www.torproject.org. To proste jak instalacja każdej innej przeglądarki. 🙂

Nie kontaktuj się z adresatem twojej wiadomości z uczelni, pracy, domu. Jeżeli masz dostęp do tajnych dokumentów, Twoja aktywność w sieci, jest prawdopodobnie monitorowana. Nie loguj się z adresatem wiadomości ze służbowego komputera, tabletu czy telefonu. Administrator sieci, z której korzystasz, jest w stanie sprawdzić, kto łączył się z internetem za pośrednictwem TOR’a, a to może wzbudzić podejrzenia, zdemaskować Cię jako informatora. Jeżeli chcesz przesłać dokumenty, które świadczą o nieprawidłowościach lub przestępstwach, skopiuj je na nowy, nieużywany wcześniej  pendrive albo inny nośnik, np. płytę cd lub dvd. Prześlij je z innego – publicznego miejsca.


Świstak (Marmota) – rodzaj ssaka z podrodziny afrowiórek (Xerinae) w rodzinie wiewiórkowatych (Sciuridae). Rodzaj Marmota powstał w Ameryce Północnej. Przypuszcza się, że gatunkiem najbardziej podobnym do formy wyjściowej jest Marmota olympus. Polskie nazwy zwyczajowe większości gatunków nawiązują do dźwięków, jakie zwierzęta te wydają nawołując się lub w chwili zagrożenia (świstak, świszcz).

Świstak tatrzański (Marmota marmota latirostris) – endemiczny podgatunek świstaka występujący w Tatrach. W przeszłości był zwierzęciem łownym, w XIX wieku jego liczebność drastycznie spadła. Jest roślinożercą aktywnym latem, żyje w terytorialnych klanach rodzinnych w górach od regla górnego do piętra turniowego. Należy do najrzadziej występujących kręgowców w Polsce i podlega tu ścisłej ochronie gatunkowej. Chroniony jest także prawnie na Słowacji. Czerwona lista zwierząt ginących i zagrożonych w Polsce oraz Polska czerwona księga zwierząt określają świstaka tatrzańskiego jako podgatunek silnie zagrożony (EN), zaś Czerwona lista dla Karpat dla Polski nadaje mu oznaczenie „CR” – skrajnie zagrożony. Jest to zwierzę stosunkowo słabo poznane.

Udostępnij przez: